แท็กซี่ มิเตอร์

เคยนั่งแท็กซี่กลับบ้านไหมครับ? ถ้าเคย…แล้วชอบไหมครับ? ช่วงก่อนจะขับรถเป็นนี่ ผมใช้บริการเป็นประจำ ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะจำใจด้วย เพราะด้วยความที่บ้านผมอยู่แถบชานเมือง แต่สถานศึกษาของผมอยู่ใจกลางเมือง ก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่า ชอบหรือไม่ชอบ เพราะมีทั้งเรื่องที่ชอบ เรื่องที่ไม่ชอบ และบางเรื่อง…เข้าขั้นเกลียด แต่พอได้นั่งบ่อยๆแล้ว ก็มีอะไรให้คิดเรื่อยเปื่อย…ไปเรื่อย ความจริงเรื่องที่ให้คิด มีตั้งแต่ก่อนเรียกแท็กซี่ได้แล้วครับ … ที่สิงคโปร์ ระบบการให้บริการแท็กซี่ถูกพัฒนาจัดการเป็นอย่างระบบ และมีกฎหมายรับรองชัดเจน มีจุดสำหรับเรียกแท็กซี่โดยเฉพาะ แบบว่าถ้าแท็กซี่รับผู้โดยสารนอกจุด จะโดนจับโดนปรับหนักเลยทีเดียว ที่จุดเรียกแท็กซี่จะเป็นช่องให้ลูกค้าเข้าแถวเป็นลำดับไป ห้ามแซงคิว มีค่าธรรมเนียมแบ่งตามระดับความหรูหราของรถ (ผมเคยมีบุญได้นั่งรถหรูหราอย่าง Lotus ก็ที่นี่แหละครับ) และเท่าที่ผมเข้าใจ แท็กซี่ไม่มีสิทธิจะปฏิเสธลูกค้าด้วย ลองย้อนกลับมาดูสยามเมืองยิ้ม ผมเคยยืนรอแท็กซี่ในวันฝนพรำพรำ ระหว่างยืนรอ พอมีแท็กซี่ผ่านมาคันหนึ่ง ป้ายไฟแดงๆคำว่า “ว่าง” ถูกเปิดอยู่ ผมโบกมือเรียกทันที พอแท็กซี่จอด ผมบอกจุดหมายปลายทาง คำตอบที่ได้กลับมาทำผมน้ำตาแทบไหล … “ส่งรถครับ” “อะไรนะพี่?” ผมถามย้ำไปอีกที “ก็บอกส่งรถไงครับ!” …เป็นแบบนี้อยู่ 4 คัน เมื่อคันที่ 5 มาถึง ด้วยความหวังอันเปี่ยมล้นขอบตา ผมยกแขนโบกเรียกเช่นเคย [...]

Continue reading »