จะมีใครบ้างไหม ที่ตั้งใจฟัง … “ความเงียบสงบ”

จะมีใครบ้างไหม ที่ตั้งใจฟัง … “ความเงียบสงบ” เป็นคำถามที่เกิดขึ้นระหว่างนั่งอยู่หลังพวงมาลัยรถ เสียงเพลงจาก iPhone ส่งสัญญาณไปยังวิทยุ ผ่านเทคโนโลยีฟันสีน้ำเงิน เสียงเพลงออกมาจากลำโพงรถ ส่งตรงมากระแทกประสาทหู สะเทือนไปถึงหัวใจ ผมฮัมเพลงบ้าง เคาะจังหวะตามเพลงบ้าง แหกปากร้องเพลงตามบ้าง ลองร้องคอรัสบ้าง ในรถของผม…เพียงลำพัง เป็นการฝึกประสาทหู บริหารหัวใจที่ดีเหมือนกัน “รถคือสถานที่หนึ่งที่เงียบที่สุดในกรุงเทพฯ” – นิ้วกลม ประโยคนี้วนเวียนอยู่ในสมองผมมานานพอสมควร ประโยคนี้ นำไปสู่คำถามข้างต้น จะมีใครบ้างไหม ที่ตั้งใจฟัง … “ความเงียบสงบ” ไม่รู้อะไรบันดาลใจให้วันนี้ ผมเอื้อมมือไปกดปุ่ม Power ปิดวิทยุที่ส่งเสียงเพลงจาก iPhone ของผม แล้วความเงียบก็ครอบงำ…ระหว่างทางกลับบ้าน…เพียงลำพัง แอบนึกขอบคุณ วิศวกรผู้ออกแบบรถยนต์ให้สามารถกันเสียงภายนอก อยู่ในใจ บางที ผมแค่อยากลองฟัง “ความเงียบ” ดูบ้าง … พอได้ฟัง “ความเงียบ” แล้ว จิตใจก็สงบตาม จิตใจสงบ ก็เริ่มมีสมาธิ สมองก็เริ่มนึกถึงเหตุการณ์และความคิดต่างๆที่ยังตกค้างอยู่ในสมอง เปิดให้สมองได้มีโอกาส”ย่อย”สิ่งที่ไหลเข้ามา ไอเดียใหม่ๆที่เล่นซ่อนแอบอยู่มากมายก็โดนจับได้ในเวลานั้น แทยอยากจะจอดรถข้างทาง หยิบสมุดจดมาจดเก็บไว้ในทันที [...]

Continue reading »