จดหมายจาก “เด็กยิ้ม” ถึงพี่ “นิ้วกลม”

สวัสดีครับ พี่นิ้วกลม ผมเพิ่งอ่าน “บุกคนสำคัญ” ของพี่จบครับ เป็นหนังสือเติมเชื้อแรงบันดาลใจชั้นเยี่ยมเลยทีเดียว (ก่อนหน้านั้นก็เพิ่งได้รับประทานทาน “คุ้กกี้” อร่อยๆฝีมือพี่จนหมดไป) หลังจากที่ได้อ่านจดหมายของพี่ที่ท้ายเล่ม “บุกคนสำคัญ” จบไปแล้ว ผมเองก็เลยเกิดคันไม้คันมืออยากจะเขียน Blog นี้เป็นจดหมายตอบกลับถึงพี่บ้าง จดหมายมันคงจะไม่สนุกใช่ไหมครับ? … ถ้าไม่มีการเขียนโต้ตอบไปมากัน พี่เขียนมาถึงคุณผู้อ่านอย่างผมแล้ว คราวนี้ถึงตาคุณผู้อ่านอย่างผมเขียนถึงพี่บ้างแล้วครับ … ผมรู้สึก และสัมผัสได้ว่า ตัวหนังสือของพี่นั้น ตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นไอของการมองโลกในแง่ดีครับ เมื่อก่อนนี้ ผมก็เป็นคนแบบนั้นเหมือนกัน (ผมคิดอย่างนั้นเอาเองนะ ฮาๆ) มองโลกในแง่ดี โลกนี้เต็มไปด้วยสีสัน สวยงาม ไร้พิษภัย มีเสน่ห์น่าค้นหา แต่หลังจากเข้าสู่ช่วงชีวิตทำงานมา รวมทั้งการเปิดโลกกว้างท่องโลกไซเบอร์จนสนิทชิดเชื้อกับทั้ง Facebook และ Twitter พอสมควร ผมกลับพบว่า คนในสังคม เต็มไปด้วยความคิดแง่ลบอันมาจากการมองโลกในแง่ร้าย “ทำเป็นห้าม แต่จริงๆแล้วเอ็งก็ชอบดูคนทะเลาะกัน อย่ามาสร้างภาพ!” “กูจะเอาตัวกูรอดก่อน แล้วจะทำไมวะ?” “มึงคิดต่าง แสดงว่ามึงอยู่สี***ใช่ไหม?” ฯลฯ… สงสัยภูมิคุ้มกันความคิดโหดร้ายผมคงอ่อนแอเกินไป ความคิดลบลบเหล่านี้ทำร้ายจนผมรู้สึกแย่มากๆ แย่ซะจน…ผมเริ่มมีความคิดที่อยากหันไปมองโลกในแง่ลบมากขึ้น เพราะผมกลัว…กลัวว่า เมื่อมองโลกในแง่ดีมากเกินไป เมื่อผมพบว่ามันไม่สวยงามอย่างที่จินตนาการไว้ [...]

Continue reading »